شعر امام حسن مجتبی (ع)

ولادت با سعادت مولا امام حسن مجتبی (ع)

بر سیل عظیم عشاق شان مبارک

جان من بادا فدای خلق خوش خوی حسن (ع)

از بقیـع آید نوای بلبـل کـوی حسـن (ع)

گر خـدا قسـمت کند اندر طــواف تربتــش

تا ابد خود را معطر سازی از بوی حسن (ع)

گر بگـریی بر غریبـی امـام مجتـبی (ع)

جرم تو عفو می شود در محشر از سوی حسن (ع)

یک شبی گر صبح کنی در پشت دیوار بقیع

تا قیامت در نظر است نام دلجوی حسن (ع)

"لطـفی" دائـم نام نیکـش را دارد بر زبـان

بر امیدی روز محشر بیـند آن روی حسن (ع)

شاعر اهل بیت: مرحوم حسین لطفی

لطفا استفاده از این شعر با ذکر نام شاعر باشد

كانون عشّاق حسين...